ඔන්න බබෝ කතාවේ පැනී!


අද අපගේ ගිම්හානයේ පළමු දිනයයි. එයටම ගැලපෙන පරිදි අද උෂ්ණත්වයෙන් ඉහල හා වියලි දිනයක් වූවා. ඒත් එක්කම දෙසැම්බර් කියන්නේ වසරවසාන මාසයයි. පසුගිය මාස එකොළහ ඔබට කොතරම් ඉක්මනින් හෝ කොතරම් හෙමින් ගෙවී ගියාදැයි සිතන්න මේ හොඳම වෙලාවක්.

img_0693-26-sep-2016

අප හැමටම තියෙන්නේ එකම කාලයක් වුවත්, කාලය ගෙවී යාම අපට දැනෙන්නේ වෙනස්ව. ඒ අප නියුක්තව ඉන්න දේවල් වලට අනුව වෙන දෙයක්. ගොඩක් කාර්ය බහුල යයි කියන්න නොහැකි වුවත්, ගෙවී යන වසර මට නම් ඵලදායි එකක්. රැකියා දිවියේ මෙන්ම පෞද්ගලික දිවියේත්.

අද උදේ හතහ මාරට පමණ පාරෙන් එහා පැත්තේ කඩේට පාන් ගෙඩියක් ගන්න යන්න විට මට හමු වුණේ, දිනපතාම පාහේ  පත්තරේ ගන්න එන විශ්‍රාමික සුද්දෙක්. කොහොමද කියා අහපු නිසා, මාත් උත්තර දීලා, කෝ උඹට බල්ලෙක් නැත්ද කියා නිකමට ඇහුව. මිනිහා කියුවේ අවුරුදු කිහිපයකට කලින් බල්ලෙකු හිටියා කියා මිනිහ කියුව. සුද්දන් හා බල්ලන් අතර තියෙන්නේ පුදුම බැඳීමක්. වැඩි කයි වලට වෙලාවක් උදේ තිබුනේ නැහැ.

අද මා බ්ලොගයක එක්තරා කොමෙන්ටුවක් දුටුවා. එයින් කියවුනේ මා වගේ සාමාන්‍ය මිනිසුන් (ගුරුවරුන්, කම්කරුවන්, ලියුම් බෙදන්නන්, කන්තෝරු කාරයන් වැනි) අයත් මේ වගේ සමාජ ජාල වල විශාරදයන් බවට පත්ව ඇති වග ගැන කියන දුක් ගැනවිල්ලක්. මෙතන අදහස් කරන්නේ සාමාන්‍ය මිනිසුන් හාන්සිපුටු විශේසඥයන් වීම ගැන නොවේ. මේ කියන්නේ සාමාන්‍ය මිනිසුන් ලෝකය, සමාජය හා දේශපාලනය තේරුම් ගන්න ආකාරය ගැන ලිවිම.

ලෝකයේ මහා චින්තකයන් හා දර්ශනවාද ගැන කතා කරන ගොඩක් දෙනා, මිනිසුන් කරන රැකියා වලට අනුව ඔවුන්ව ශ්‍රේණිගත කිරීම හරිම අපූරුයි  නේද? උසස් චින්තන ගැන නංදොඩවන විට, තමන් කතා කරන දේවල් වලින්ම, කියන්න හදන දේ නිෂ්ප්‍රභා වෙනවා කියා නොතේරීම ගැන ඔබට කනගාටුවක් සිතෙන්නේ නැත්ද?

IMG_1059.jpg

ඇත්තටම සමාජ ජාල කියන්නේ සාමාන්‍ය මිනිසුන්ට තමන්ගේ අදහස් කියන්න මිනිසා නිර්මාණය කරපු අට්ටාල. මේ සමාජ ජාල උපයෝගී කර ගනිමින්, තමන් නොදන්න දේ ගැන උපදෙස් දෙන විශේෂඥයන් ද බිහි වී ඇති වග සැබෑවක්. හැබැයි ඉස්සර සමාජයේ කුඩා පිරිසක් සතුව තිබුණ, තමන්ගේ සිතුම් පැතුම් බාහිර ලෝකයේ වැඩි පිරිසක් වෙත ගෙන යාමේ අවස්ථාව අපට උදා කෙරුවේ, අන්තර්ජාලයේ බිහි කෙරුණ සමාල ජාල අට්ටාල වලින්.

මා හිතන්නේ නැහැ, ලෝකයේ මොනම රටක හෝ තමන් සිතන දේවල් ඒ අයුරින් කිසිම බාධාවක් නොමැතිව ප්‍රකාශ කරන්නට හැකිය කියා. අදහස් ප්‍රකාශ කරීමට නොයෙකුත් බාධක අපේ සමාජයේ තියනවා. ඉන් සමහරක් අපේම පොදු යහපත වෙනුවෙන්, බහුතරයේ එකඟත්වයෙන් ඇතිකර ගත සම්මුති. තවත් සමහරක් කුඩා පිරිසක් විසින් සමාජයේ බහුතරය වෙත බලෙන් පැනවූ නියෝග.

ඔය කියන අවස්ථා දෙකම අතික්‍රමණය කරන්නටත් අන්තර්ජාලය නිසා හැකි වී තියනවා. එහි ප්‍රතිඵල අපට අපගේ මතවාද අනුව විග්‍රහ කර ගන්න හැකියි. උදාහරණයකට ඉස්ලාම් අන්තවාදීන් අන්තර්ජාලය හරහා කරන ප්‍රචාර ගන්න පුළුවන්. අනික් පැත්තෙන් ජුලියන් අසාන්ජ් වගේ අය හෙළි කරන කරුණු ගන්න පුළුවන්.

සාමාන්‍ය මිනිසුන් කතා කරන දේවල් අතර ඔය ඉහතින් දක්වපු උදාහරණ තරම් විවාදශීලි දේවල් නැති වෙන්න හැකියි. උදාහරණයකට අමිල කලින් සටහනට දමපු කොමෙන්ටුව. එය සමාජයේ ජිවත් වන සාමාන්‍ය මනුෂ්‍යයකුගේ ප්‍රශ්නයක්. එවැනි දෙයක් පවා කතා කරන්නට බැරි පරිසර මේ ලෝකයේ තියනවා.

මා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ගැන සිතන හැටි කලින් ලියා තියනවා. ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජයේ පවා, “බහුතර කැමැත්ත” කියන දේ තවත් කුඩා වුවත් “බලවත්” කණ්ඩායම් අතරේ සැඟවී යන හැටි අපට නිරීක්ෂණය කරනට හැකියි. හැබැයි සමාජයේ ඉන්න පිරිසෙන් “බහුතරය” සහභාගී වනවා නම්, බහුතර මතය යටපත් කිරීම දුෂ්කරයි කියා අපට පෙනෙන කරුණක්.  මෙතැනදී බහුතරයේ අපේක්ෂාවන් වල “යහපත් හෝ අයපත්” කම් මා විශ්ලේෂණය කරන්නේ නැත්තේ එව්වා සාපේක්ෂ වන නිසා.

IMG_1240.jpg

අන්තර්ජාලය, සමාජ ජාල, නමක් නොමැතිව අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමේ නිදහස වැනි දේවල් උපයෝගී කර ගනිමින්, ඒ කිසිම දෙයකට අතපොවන්න බැරි සමාජ උත්කර්ෂයට නැංවීම මට නම් තේරුම් ගන්න නොහැකි කරුණක්.

මේ මාස කිහිපයකට කලින් මා කියවපු චාරිකා සටහනක්. එය ලියා ඇත්තේ දේශපාලන මතවාද අනුව යමින් නොවේ.

5 Comments

Filed under Opinion