Monthly Archives: July 2015

අමුර්තයද ඉවත හෙලයි, හිත නැතිනම් මුව තැබුමට! Why don’t you be you…… And I’ll be me!


හතරවෙනි වසරේ වාරාවසාන සටහන මෙයයි. ඇත්තම කියුවොත් පාසලේ හතරවෙනි වසර කියන්නේ මගේ ජිවිතයේ සංධිස්ථානයක්. ඒ ගැන යන්තමින් සඳහන් කරපු සටහනේ ඇමුණුමක් මෙහි දැම්මේ නැහැ. පාසැල යන කාලයේ යමකට මා යන්තමින් දක්ෂකමක් පෙන්වූවා නම් ඒ ලිවීමයි. හරියටම කියුවොත්, අපේ ඉගෙනීමේ මාධ්‍යය වුණ සිංහලයෙන් ලිවීමයි. ඒ කාලයේ “දිණුව” කියා දෙයක් තියනවා නම්, ඒ මා ඉදිරිපත් වූ රචනා තරඟ දෙකකින් (මේවා සමස්ථ ලංකා) ජයගත් එක පමණයි.

හැබැයි පාසැලෙන් ඉවත් වුණාට පසු, මගේ ලිවීම් නතර වූවා. ඉන්පසු මට සිංහල ලිවීමට අවශ්‍යතාවයක් පැන නැගුනෙත් නැහැ. යමක් භාවිතා නොකරන විට මලකඩ කනවා. දැන් රුසියානු භාෂාවත් මලකඩ කාල. සමහරදාට එස්බිඑස් රූපවාහිනියේ ප්‍රවුර්ති රුසියානු භාෂාවෙන් අහනවා. එතකොට වැටහෙනවා මලකඩ කාපු තරම.

දැන් සිංහල කතන්දරේට ආවොත්, එදා පාසලෙන් අස් වන විට තිබුන සිංහල හා අද මගේ සිංහල සසඳන විට, මා අද ලියන්නේ අර සුචරිතගේ භාෂාවෙන් කියුවොත්, හඩු සිංහල. හැබැයි, එදා වුණත් සුචරිතගේ සිංහල සමග සසඳන විට, මගේ සිංහල හඩුම තමා. නමුත් පාසලෙන් අස් වන අයගේ සාමන්‍යය හා සසඳන විට මගේ සිංහල හොඳට තිබුණ වග නිසැකව කියන්න පුළුවන්. අද මගේ සිංහල කියන්නේ, අව්වට වැස්සට අහුවෙලා සේදී ගිහිං ඉතිරි වෙලා තියන දෙයක ඉතුරුවක් පමණයි.

ලියන අයට එනම් ලේඛකයන්ට අප යෝජනා කරනවනේ, අපට ආස හිතෙන විදිහට ලියන්න කියල. දැන් මා කලින් කියුව වගේ, මේකේ අනික් පැත්ත සිතන්නට අප පෙළඹෙන්නේ නැත්තේ ඇයි? එනම්, විවිධ විදිහට ලියුව දේවල් රස විඳින්න, අප උත්සහ නොගන්නේ ඇයි? එයට එක හේතුවක් තියනවා.

මා කියවන ප්‍රවුර්ති වෙබ් අඩවි වල මුල්ම ප්‍රවුර්ති විතරක් කියෙව්වොත්, දැන ගන්නට ලැබෙන්නේ කිම් හෝ නිකෝල් කඩෑශියන්ලගේ පස්සවල් කොතරම් ලොකුද, මේවා මනින්න අඩි වලින්ද අඟල් වලින් ද පුළුවන් වගේ “ප්‍රවුර්ති” පමණයි. මේවා වැදගත් දේවල් නොවේ කියල නොවේ මා කියන්නේ. හැබැයි ටිකක් යටින් තියනවා, පුටින්ගේ අලුත්ම සෙල්ලම්, ඇමෙරිකාවේ සෙල්ලම්. ඒ විතරක් නොවේ, මා කියවන පත්තර වල පවා, ප්‍රධාන ධාරාවෙන්, පිටත පළවුණ අලුත් සොයා ගැනීම්, වෙනස් මතවාද වල යලි පළ කිරීම් යනාදිය තියනවා.

ඒ පහලින් තියන දේවල්, අර පින්තුර සමග තියන, විෂ්කම්භය සොයන දේවල් තරම්ම රසවත් නැහැ වගේම, මේවා ලියවෙන විදිහත් ටිකක් වෙනස්. මොකද කියනවා නම්, එවැනි දේවල් සොයා ලියන මිනිසුනුත් ටිකක් වෙනස්. පසුබිම් තොරතුරු ටිකක් හෝ කලින් දන්නේ නැත්නම්, මේවා කියවන එක නීරසයි. අර පස්සවල් වල පසුබිමක් කියල දෙයක් නැහැනේ.

මා කියන්න හදන්නේ, සමහර දේවල් කියවන්න වැර වෑයමින් හෝ පටන් නොගත්තොත්, පාඩු වන්නේ ලියන අයට නොවේ, අපටමයි. මා මේ කියන්නේ බ්ලොග් ගැන නොවේ. කලිනුත් ලියුව පරිදි මෙය බ්ලොග් වලින් එහාට යනවා.

පාසල් යන කාලයේ මා සුචරිතගේ පොත් එක දෙකක් කියවා ඇති. මේවා එදා තේරුණා ද යන්න මට මතක නැහැ. සමහර විට නැතිව ඇති. ඉන්පසු සාහිත්‍යය කියන දේ මට එතරම් සමීප නොවුණ නිසා යලිත් මේවා කියෙව්වේ නැහැ. ඔහොම කාලය ගෙවී යත්දී පසු කාලයක ඔහු පත්තර වලට ලියන කොලොම් මා කියවන්න ගත්තා. විශේෂයෙන් අන්තර්ජාලයෙන් ලබාගෙන කියවන්න හැකියාව ලැබුණ විට.

එකම ලෝකය, වෙනස් මිනිසුන් දකින්නේ කොහොමද කියන එකට හොඳ උදාහරණයක් තමා, මේ තීරු ළිපි. ඉන්පසු මා ලංකාවට ගිය විටෙක, මේ ළිපි අඩංගු කර මුද්‍රණය කර තිබූ පොත් කාණ්ඩ ටික මිලදී ගත්තා. මේවායේ සිංහල අප පත්තර වල නිතර දකින සිංහල නම් නොවේ. සමහර වචන නොතේරුණ ද, මා මේ සටහන් කියවන්නේ ආසාවෙන්. ඒවා තේරුම් ගන්න අපහසුවක් නැහැ. ඇත්තටම සිංහල ලිවිම, ජිවිතයට අවශ්‍ය දෙයක් වුණා නම්, භාෂාව ප්‍රගුණ කරනු පිණිස යොදා ගත හැකි අත්පොත් වශයෙන් ද මා මේවා භාවිතා කරණු ඇති.

සිංහලයෙන් ඉගැන්වීම ආරම්භ කිරීම, ලංකාවේ අධ්‍යාපනයේ කඩා වැටීම පටන් ගැන්ම සලකුණු කරන වග, සුචරිත දිගින් දිගටම කියුව කරුණක්. ඒ ගැන මා අද ලියන්න වෙහෙසෙන්නේ නැහැ. හැබැයි, සුචරිතගේ කොලමේ තියන දේවල් වැඩි දෙනෙකුට තේරුම් ගන්න බැරි හැටි ඔහුම ලියා ඇත්තේ මෙහෙමයි; “ගිය සතියේ ද මට දුරකතනයෙන් කථා කළ උපාධිධාරී තරුණයෙක් මේ කොලමේ බස තමාට නො තේරෙන බව කී ය. එහි කවර විස්මයක් ද? අධ්‍යාපනය සංහාර කොට ඇති රටේ මෙසේ නො වූයේ නම් නො වේ ද විස්මය”.

දැන් කෙනෙකු සුචරිතට යෝජනා කළා නම්, මේවා අපට තේරෙන “හඩු සිංහලෙන්” ලියන්න කියා, ඔහු එය කරන්නට තිබුණි ද? නැහැ, කොහෙත්ම නැහැ. ගල උඹේ නම්, උඹම තියා ගනින්, කියල අපට පැත්තක වුණ හැකි. නමුත් පාඩුව කාටද?

දැන් පත්තර කඩමාලු වල යන වැඩකට නැති යාන්-හෑලි සමග සසඳන විට සුචරිත විසින් ලියා ඇති කුමරි බඹසර, ගබ්සාව, ස්ත්‍රීත්වය, සමලිංගිකත්වය, රසාස්වාදනය, අධ්‍යාපනය, දුම් බීම, මත්පැන් පානය යනාදී පුළුල් පරාසයක කරුණු අද ලෝකයේ ශිෂ්ට මනුෂ්‍යයයාට වලංගු වන දේවල්. ඔහු හා සමග සසඳන විට, සුනන්ද මහේන්ද්‍ර, ජේ බී දිසානායක වැන්නවුන්, අවුරුදු සියගණනින් එහා අතීතයට අයිති පිරිස්.

මේ සුචරිත පළ කරපු අදහසක්; “X කණ්ඩායම සමලිංගික නිසා ඔවුනට හොඳ සංවාදයක් ගෙන යන්ට බැරි බව ද සුනන්ද නො බා නො පැකිල පවසා ඇත.

ඔහු මේ කථා කරන්නේ ඔවුන්ගේ සමලිංගිකකම අත්දැකීමෙන් ම දැන ගෙන ය යි සිතමි. එසේ නැති ව සුනන්ද වැනි මහා බහුශ්‍රැතයෙකු මෙවැනි අභීත ප්‍රකාශයක් කරනු ඇද්ද?

තව ද සමලිංගිකයන්ට සාහිත්‍ය සංවාද ගෙන යන්ට බැරි මන්දැයි කියා ද මගේ මේ අල්පශ්‍රැත මොළයට නම් නො වැටහේ………”

මා කලින් සටහනක ලියා තිබුණ, කාන්තාවන් ට මෝඩයන් ය කියමින්, පිරිමි දරුවන් ඉගෙන නො ගැනීමේ වරදත්, ඒ නිසාම ඔවුනට ගෙවල් වල ගෘහ මූලිකකමත් අහිමි ගැන කියමින් පාසල් දරුවන්ගේ “ආකල්ප සංවර්ධනය” කරණ ජේස්ට කථිකාචාර්ය ලා හා සසඳන විට සුචරිත කොතරම් ශිෂ්ට මිනිසෙකු ද යන වග මේ කොලොම් කියවන විට තේරුම් යනවා. හැබැයි පාසල් දරුවන් විතරක් නො වේ, පාසල් නො යන “දරුවන්” ද මේවා කියවන්නේ නැහැ. මොකද ඒවා කියවන්නට ඔවුනට නො හැකියි.

හතරවෙනි වසරේ පංති භාර ගුරුතුමියක නිසා, මගේ ජීවිතය වෙනස් වූ හැටි මා කලින් ලියා ඇති. අප සැමටම එවැනි සංධිස්ථාන තියනවා. ජිවිතයේ ආරම්භයේදී පමණක් නොවේ, හතරවෙනි පංතියට පසුවත් මෙවැනි හැරවුම් ලක්ෂ වල හිටපු දෙන්නෙක් මගේ මතකයට එනවා. ඔවුන් දෙදෙනාමත් කාන්තාවන් වීම විස්මයට කරුණක් ද?

මෙන්න මේ ගීතය පද මාලාව සමග අහමු. අද අන්තර්ජාලයේ තියන සිංහල ගීත පදමාලා වලින් සමහර ඒවා, ඇත්තටම ඒවායේ රචකයන් දුටුවොත් බඩ කපා ගනු ඇති. “නව පරපුර” විසින් එකතු කර තියන මේවායේ ශබ්දය මිසක්, අරුත නම් ඔවුනට ගාණකුත් නැතිවා වගේ. අරුත් දන්නෙත් නැතුව ඇති.

From walking home and talking loads
To seeing shows in evening clothes with you
From nervous touch and getting drunk
To staying up and waking up with you

But now we’re sleeping at the edge
Holding something we don’t need
All this delusion in our heads
Is gonna bring us to our knees

So come on let it go
Just let it be
Why don’t you be you
And I’ll be me

Everything that’s broke
Leave it to the breeze
Why don’t you be you
And I’ll be me

And I’ll be me

From throwing clothes across the floor
To teeth and claws and slamming doors at you
If this is all we’re living for
Why are we doing it, doing it, doing it anymore

I used to recognize myself
It’s funny how reflections change
When we’re becoming something else
I think it’s time to walk away

So come on let it go
Just let it be
Why don’t you be you
And I’ll be me

Everything that’s broke
Leave it to the breeze
Why don’t you be you
And I’ll be me

And I’ll be me

Trying to fit your hand inside of mine
When we know it just don’t belong
There’s no force on earth
Could make me feel right, no

Whoa

Trying to push this problem up the hill
When it’s just too heavy to hold
Think now’s the time to let it slide

So come on let it go
Just let it be
Why don’t you be you
And I’ll be me

Everything that’s broke
Leave it to the breeze
Let the ashes fall
Forget about me

Come on let it go
Just let it be
Why don’t you be you
And I’ll be me

And I’ll be me

කතෘගේ අවවාදය: මෙයින් මතු පළ  කෙරෙන සටහන් කැමැත්තෙන් ඇවිත්, කැමැත්තෙන් කියවන පාඨකයන් සඳහා පමණක් බව සලකන්න!

7 Comments

Filed under Books, Opinion