අමුර්තයද ඉවත හෙලයි, හිත නැතිනම් මුව තැබුමට! Why don’t you be you…… And I’ll be me!


හතරවෙනි වසරේ වාරාවසාන සටහන මෙයයි. ඇත්තම කියුවොත් පාසලේ හතරවෙනි වසර කියන්නේ මගේ ජිවිතයේ සංධිස්ථානයක්. ඒ ගැන යන්තමින් සඳහන් කරපු සටහනේ ඇමුණුමක් මෙහි දැම්මේ නැහැ. පාසැල යන කාලයේ යමකට මා යන්තමින් දක්ෂකමක් පෙන්වූවා නම් ඒ ලිවීමයි. හරියටම කියුවොත්, අපේ ඉගෙනීමේ මාධ්‍යය වුණ සිංහලයෙන් ලිවීමයි. ඒ කාලයේ “දිණුව” කියා දෙයක් තියනවා නම්, ඒ මා ඉදිරිපත් වූ රචනා තරඟ දෙකකින් (මේවා සමස්ථ ලංකා) ජයගත් එක පමණයි.

හැබැයි පාසැලෙන් ඉවත් වුණාට පසු, මගේ ලිවීම් නතර වූවා. ඉන්පසු මට සිංහල ලිවීමට අවශ්‍යතාවයක් පැන නැගුනෙත් නැහැ. යමක් භාවිතා නොකරන විට මලකඩ කනවා. දැන් රුසියානු භාෂාවත් මලකඩ කාල. සමහරදාට එස්බිඑස් රූපවාහිනියේ ප්‍රවුර්ති රුසියානු භාෂාවෙන් අහනවා. එතකොට වැටහෙනවා මලකඩ කාපු තරම.

දැන් සිංහල කතන්දරේට ආවොත්, එදා පාසලෙන් අස් වන විට තිබුන සිංහල හා අද මගේ සිංහල සසඳන විට, මා අද ලියන්නේ අර සුචරිතගේ භාෂාවෙන් කියුවොත්, හඩු සිංහල. හැබැයි, එදා වුණත් සුචරිතගේ සිංහල සමග සසඳන විට, මගේ සිංහල හඩුම තමා. නමුත් පාසලෙන් අස් වන අයගේ සාමන්‍යය හා සසඳන විට මගේ සිංහල හොඳට තිබුණ වග නිසැකව කියන්න පුළුවන්. අද මගේ සිංහල කියන්නේ, අව්වට වැස්සට අහුවෙලා සේදී ගිහිං ඉතිරි වෙලා තියන දෙයක ඉතුරුවක් පමණයි.

ලියන අයට එනම් ලේඛකයන්ට අප යෝජනා කරනවනේ, අපට ආස හිතෙන විදිහට ලියන්න කියල. දැන් මා කලින් කියුව වගේ, මේකේ අනික් පැත්ත සිතන්නට අප පෙළඹෙන්නේ නැත්තේ ඇයි? එනම්, විවිධ විදිහට ලියුව දේවල් රස විඳින්න, අප උත්සහ නොගන්නේ ඇයි? එයට එක හේතුවක් තියනවා.

මා කියවන ප්‍රවුර්ති වෙබ් අඩවි වල මුල්ම ප්‍රවුර්ති විතරක් කියෙව්වොත්, දැන ගන්නට ලැබෙන්නේ කිම් හෝ නිකෝල් කඩෑශියන්ලගේ පස්සවල් කොතරම් ලොකුද, මේවා මනින්න අඩි වලින්ද අඟල් වලින් ද පුළුවන් වගේ “ප්‍රවුර්ති” පමණයි. මේවා වැදගත් දේවල් නොවේ කියල නොවේ මා කියන්නේ. හැබැයි ටිකක් යටින් තියනවා, පුටින්ගේ අලුත්ම සෙල්ලම්, ඇමෙරිකාවේ සෙල්ලම්. ඒ විතරක් නොවේ, මා කියවන පත්තර වල පවා, ප්‍රධාන ධාරාවෙන්, පිටත පළවුණ අලුත් සොයා ගැනීම්, වෙනස් මතවාද වල යලි පළ කිරීම් යනාදිය තියනවා.

ඒ පහලින් තියන දේවල්, අර පින්තුර සමග තියන, විෂ්කම්භය සොයන දේවල් තරම්ම රසවත් නැහැ වගේම, මේවා ලියවෙන විදිහත් ටිකක් වෙනස්. මොකද කියනවා නම්, එවැනි දේවල් සොයා ලියන මිනිසුනුත් ටිකක් වෙනස්. පසුබිම් තොරතුරු ටිකක් හෝ කලින් දන්නේ නැත්නම්, මේවා කියවන එක නීරසයි. අර පස්සවල් වල පසුබිමක් කියල දෙයක් නැහැනේ.

මා කියන්න හදන්නේ, සමහර දේවල් කියවන්න වැර වෑයමින් හෝ පටන් නොගත්තොත්, පාඩු වන්නේ ලියන අයට නොවේ, අපටමයි. මා මේ කියන්නේ බ්ලොග් ගැන නොවේ. කලිනුත් ලියුව පරිදි මෙය බ්ලොග් වලින් එහාට යනවා.

පාසල් යන කාලයේ මා සුචරිතගේ පොත් එක දෙකක් කියවා ඇති. මේවා එදා තේරුණා ද යන්න මට මතක නැහැ. සමහර විට නැතිව ඇති. ඉන්පසු සාහිත්‍යය කියන දේ මට එතරම් සමීප නොවුණ නිසා යලිත් මේවා කියෙව්වේ නැහැ. ඔහොම කාලය ගෙවී යත්දී පසු කාලයක ඔහු පත්තර වලට ලියන කොලොම් මා කියවන්න ගත්තා. විශේෂයෙන් අන්තර්ජාලයෙන් ලබාගෙන කියවන්න හැකියාව ලැබුණ විට.

එකම ලෝකය, වෙනස් මිනිසුන් දකින්නේ කොහොමද කියන එකට හොඳ උදාහරණයක් තමා, මේ තීරු ළිපි. ඉන්පසු මා ලංකාවට ගිය විටෙක, මේ ළිපි අඩංගු කර මුද්‍රණය කර තිබූ පොත් කාණ්ඩ ටික මිලදී ගත්තා. මේවායේ සිංහල අප පත්තර වල නිතර දකින සිංහල නම් නොවේ. සමහර වචන නොතේරුණ ද, මා මේ සටහන් කියවන්නේ ආසාවෙන්. ඒවා තේරුම් ගන්න අපහසුවක් නැහැ. ඇත්තටම සිංහල ලිවිම, ජිවිතයට අවශ්‍ය දෙයක් වුණා නම්, භාෂාව ප්‍රගුණ කරනු පිණිස යොදා ගත හැකි අත්පොත් වශයෙන් ද මා මේවා භාවිතා කරණු ඇති.

සිංහලයෙන් ඉගැන්වීම ආරම්භ කිරීම, ලංකාවේ අධ්‍යාපනයේ කඩා වැටීම පටන් ගැන්ම සලකුණු කරන වග, සුචරිත දිගින් දිගටම කියුව කරුණක්. ඒ ගැන මා අද ලියන්න වෙහෙසෙන්නේ නැහැ. හැබැයි, සුචරිතගේ කොලමේ තියන දේවල් වැඩි දෙනෙකුට තේරුම් ගන්න බැරි හැටි ඔහුම ලියා ඇත්තේ මෙහෙමයි; “ගිය සතියේ ද මට දුරකතනයෙන් කථා කළ උපාධිධාරී තරුණයෙක් මේ කොලමේ බස තමාට නො තේරෙන බව කී ය. එහි කවර විස්මයක් ද? අධ්‍යාපනය සංහාර කොට ඇති රටේ මෙසේ නො වූයේ නම් නො වේ ද විස්මය”.

දැන් කෙනෙකු සුචරිතට යෝජනා කළා නම්, මේවා අපට තේරෙන “හඩු සිංහලෙන්” ලියන්න කියා, ඔහු එය කරන්නට තිබුණි ද? නැහැ, කොහෙත්ම නැහැ. ගල උඹේ නම්, උඹම තියා ගනින්, කියල අපට පැත්තක වුණ හැකි. නමුත් පාඩුව කාටද?

දැන් පත්තර කඩමාලු වල යන වැඩකට නැති යාන්-හෑලි සමග සසඳන විට සුචරිත විසින් ලියා ඇති කුමරි බඹසර, ගබ්සාව, ස්ත්‍රීත්වය, සමලිංගිකත්වය, රසාස්වාදනය, අධ්‍යාපනය, දුම් බීම, මත්පැන් පානය යනාදී පුළුල් පරාසයක කරුණු අද ලෝකයේ ශිෂ්ට මනුෂ්‍යයයාට වලංගු වන දේවල්. ඔහු හා සමග සසඳන විට, සුනන්ද මහේන්ද්‍ර, ජේ බී දිසානායක වැන්නවුන්, අවුරුදු සියගණනින් එහා අතීතයට අයිති පිරිස්.

මේ සුචරිත පළ කරපු අදහසක්; “X කණ්ඩායම සමලිංගික නිසා ඔවුනට හොඳ සංවාදයක් ගෙන යන්ට බැරි බව ද සුනන්ද නො බා නො පැකිල පවසා ඇත.

ඔහු මේ කථා කරන්නේ ඔවුන්ගේ සමලිංගිකකම අත්දැකීමෙන් ම දැන ගෙන ය යි සිතමි. එසේ නැති ව සුනන්ද වැනි මහා බහුශ්‍රැතයෙකු මෙවැනි අභීත ප්‍රකාශයක් කරනු ඇද්ද?

තව ද සමලිංගිකයන්ට සාහිත්‍ය සංවාද ගෙන යන්ට බැරි මන්දැයි කියා ද මගේ මේ අල්පශ්‍රැත මොළයට නම් නො වැටහේ………”

මා කලින් සටහනක ලියා තිබුණ, කාන්තාවන් ට මෝඩයන් ය කියමින්, පිරිමි දරුවන් ඉගෙන නො ගැනීමේ වරදත්, ඒ නිසාම ඔවුනට ගෙවල් වල ගෘහ මූලිකකමත් අහිමි ගැන කියමින් පාසල් දරුවන්ගේ “ආකල්ප සංවර්ධනය” කරණ ජේස්ට කථිකාචාර්ය ලා හා සසඳන විට සුචරිත කොතරම් ශිෂ්ට මිනිසෙකු ද යන වග මේ කොලොම් කියවන විට තේරුම් යනවා. හැබැයි පාසල් දරුවන් විතරක් නො වේ, පාසල් නො යන “දරුවන්” ද මේවා කියවන්නේ නැහැ. මොකද ඒවා කියවන්නට ඔවුනට නො හැකියි.

හතරවෙනි වසරේ පංති භාර ගුරුතුමියක නිසා, මගේ ජීවිතය වෙනස් වූ හැටි මා කලින් ලියා ඇති. අප සැමටම එවැනි සංධිස්ථාන තියනවා. ජිවිතයේ ආරම්භයේදී පමණක් නොවේ, හතරවෙනි පංතියට පසුවත් මෙවැනි හැරවුම් ලක්ෂ වල හිටපු දෙන්නෙක් මගේ මතකයට එනවා. ඔවුන් දෙදෙනාමත් කාන්තාවන් වීම විස්මයට කරුණක් ද?

මෙන්න මේ ගීතය පද මාලාව සමග අහමු. අද අන්තර්ජාලයේ තියන සිංහල ගීත පදමාලා වලින් සමහර ඒවා, ඇත්තටම ඒවායේ රචකයන් දුටුවොත් බඩ කපා ගනු ඇති. “නව පරපුර” විසින් එකතු කර තියන මේවායේ ශබ්දය මිසක්, අරුත නම් ඔවුනට ගාණකුත් නැතිවා වගේ. අරුත් දන්නෙත් නැතුව ඇති.

From walking home and talking loads
To seeing shows in evening clothes with you
From nervous touch and getting drunk
To staying up and waking up with you

But now we’re sleeping at the edge
Holding something we don’t need
All this delusion in our heads
Is gonna bring us to our knees

So come on let it go
Just let it be
Why don’t you be you
And I’ll be me

Everything that’s broke
Leave it to the breeze
Why don’t you be you
And I’ll be me

And I’ll be me

From throwing clothes across the floor
To teeth and claws and slamming doors at you
If this is all we’re living for
Why are we doing it, doing it, doing it anymore

I used to recognize myself
It’s funny how reflections change
When we’re becoming something else
I think it’s time to walk away

So come on let it go
Just let it be
Why don’t you be you
And I’ll be me

Everything that’s broke
Leave it to the breeze
Why don’t you be you
And I’ll be me

And I’ll be me

Trying to fit your hand inside of mine
When we know it just don’t belong
There’s no force on earth
Could make me feel right, no

Whoa

Trying to push this problem up the hill
When it’s just too heavy to hold
Think now’s the time to let it slide

So come on let it go
Just let it be
Why don’t you be you
And I’ll be me

Everything that’s broke
Leave it to the breeze
Let the ashes fall
Forget about me

Come on let it go
Just let it be
Why don’t you be you
And I’ll be me

And I’ll be me

කතෘගේ අවවාදය: මෙයින් මතු පළ  කෙරෙන සටහන් කැමැත්තෙන් ඇවිත්, කැමැත්තෙන් කියවන පාඨකයන් සඳහා පමණක් බව සලකන්න!

Advertisements

7 Comments

Filed under Books, Opinion

7 responses to “අමුර්තයද ඉවත හෙලයි, හිත නැතිනම් මුව තැබුමට! Why don’t you be you…… And I’ll be me!

  1. Pingback: අමුර්තයද ඉවත හෙලයි, හිත නැතිනම් මුව තැබුමට! Why don’t you be you…… And I’ll be me! | සතුටු වැස්ස බ්ලොග් කියවනය

  2. /ඒ ගැන යන්තමින් සඳහන් කරපු සටහනේ ඇමුණුමක් මෙහි දැම්මේ නැහැ. /
    පරිස්සම් කරලා තියාගන්න.

    බලන්නකෝ ටෙලිපති වැඩකරනවද මන්දා.මට අද සුචරිතව මතක් වුනා.අනේ සුචරිත වගේම චරිත(හේරත්) ටත් මං කැමතියි. “පිරිමි මෙච්චරම නරකද? “ මේ සුචරිත සුනේත්‍රාගේ හෝ සුමිත්‍රාගේ පොතක විචාරයක් ලියලා තිබුනු හැටි. යටි අරුත් අනන්තයක් දනවමින් , හාස්‍ය රසයෙන් ලියන (මට විතරද දන්නැහැ ඒවට හිනායන්නේ) මේ ලිපි වලට මාත් සෑහෙන්න කෙළ හලපු කෙනෙක්.

    මේ සමලිංගික හා මත්ද්‍රව්‍ය ජාවාරම තරම් ප්‍රබල කණ්ඩායම් සංවිධාන වෙන නම් නැතිව ඇති.කථාකරන්නත් බයයි. ඉන්දියාවේ තහනම් කල නිසා වෙනුවට ඉලක්කය ලංකාව.

    ආස විදියට ලියන එක ගැන මොකද මෙච්චර නාහෙන් අඩන්නේ.
    පයිනස් වගාවන්ද? බොන්සායි ගස්ද ? ස්වබාවික වනාන්තරද?
    මම නම් ආසම එයා ප්ලාන්ට් වලට.බයියන්ගේ වර්ටිකල් ගාඩ්න් ටොයියන්ට නම් හරි මැජික්!

    • පාඨකයන් ගැන කරදර වීමේ අවසානයත්, මේ සටහන සනිටුහන් කරනවා ඇති මල්මි. මෙයින් මතු ලියවෙන්නේ මට අවශ්‍ය හා මා කැමති සටහන් විතරයි.

      ඒ වගේම ඔබ කැමති යයි මට සිතෙන දේවල් ද මෙහි ලියවෙනවා ඇති.

      (ඔබ ගැන මට පොඩි ප්‍රශ්නයක් අහන්න තියනවා. ඔබ ඇත්තටම, “සැබෑ” කෙනෙක් ද? නැත්නම් මනස්කල්පිත චරිතයක් ද? උත්තර එපා 🙂 ).

      අනේ, මගේ පරණ සටහන් කියවන්න බැරිද? 😀

  3. jagath pathirana

    චන්ද්‍රිකාගේ කාලේ මාවනැල්ලේ ඇතිවුන සිංහල මුස්ලිම් ගැටුම ගැන සුචරිත ගම්ලත් ලියු ලිපියක එකතැනක තිබුනා
    “මුස්ලිම් උවසු උවැසියෝ ලය බදාගෙන හඬා වැටුනහ” වගේ වාක්‍යයක්
    සිංහලයන්ට බනින්න තියෙන ඕනැකම නිසාම ඒක ලියද්දී සුචරිත ගම්ලත්ට අමතක වුනා උවසු උවැසියෝ කියන්නේ උපාසක උපාසිකාවෝ කියලා. ඕකට කියන්න ඕන ඊමාන් ධාරීන් කියලා. : )
    එයාගේ හඩු සිංහල කියන දෙයට නම් එකඟ වෙන්න බෑ එහෙනම් පරිගනක තාක්ෂණයට සම්බන්ධ ඉංග්‍රීසි වචනත් හඩු ඉංග්‍රීසි විය යුතුයි. බාෂාවක් දියුනු වෙන්නේ ඒ බාශාවෙන් වැඩගන්න තරමට,එහිදී අදහස නිරවුල්ව සන්නිවේදනය වීමයි වඩා වැදගත්. එතනදී හඩු හෝ අච්චාරු බාශාවක් පාවිච්චි කිරීම සිංහල පාවිච්චි නොකිරීමට වඩා හොඳයි.
    මට තේරෙන විදියට සුචරිත ගම්ලත්ගේ මතය වුනේ සිංහල බාශාව පාලි සංස්කෘත වගේ එම්බාම් කල බසක් ලෙස තබාගෙන හැම ප්‍රයෝජනවත් වැඩක්ම ඉංග්‍රීසියෙන් කලයුතුයි යන්නයි.
    සිංහල බසට,සිචරිත ගම්ලත්ගෙන් වූවාට වඩා සේවයක් X කණුඩායමෙන් වුනා, වරක් ඔවුන් පේස්ටරයක් අලවා තිබුනා, “මාක්ස්වාදී මූලෝපායන් අවහෙජමොනීකරනය” කියා. ඒක දැක්කාම මට දැනුනේ ඔලුවට පොල්ලකින් ගැහුවා වගේ. නමුත් ඒවගේ යෙදුම්වලින් සිංහල බාශාව දියුනු වෙනවා.

    • ජගත්, ඔබ ඔය කියන දේ ගැනත් සුචරිත ලියා තිබෙනවා. එනම් සිංහලයේ සංකීර්ණත්වය ඉවත් කිරීම ගැන. මාත් ඒ ගැන කලින් ලියුවා. භාෂාවක් පරිණාමය වීම ගැන මගේ පටු දැනුමෙන් කියන්න පුළුවන් දේත්, ජගත් මෙහි පෙර ලියා ඇති. හැකි නම් කියවන්න. සිංහලයෙන් ඉගැන්වීම හා අධ්‍යාපන ක්‍රමය කියන දෙකම මා යන්තමින් කලින් ස්පර්ශ කර ඇති. මේවා මට අද මහා වැදගත් කමක් නැහැ. නමුත් ඔබලා මේවා ගැන උනන්දු වනවා දැකීම සන්තෝෂයට කරුණක්.

      මේවා ගැන මට වෙනම අදහස් තියනවා ජගත්. ඒ වගේම ඔබටත් ඇති. මා සිතන්නේ නැහැ, මේ වගේ බ්ලොගයක ලියුවා කියා සමාජයේ වෙනසක් කරන්න හැකිය කියල. හැබැයි, ඔබගේ අදහස් මෙහි ලිවීමත්, ඒ සමගම මගේ අදහස් ඒ සමගම ලිවීමත් මගින් තවත් දෙතුන් දෙනෙකු, ඒවා කියවා, ඔවුන්ගේ කෝවට අනුව තේරුම් ගැනීමෙන්, යම් බලපෑමක් ඇති නොවනවා යයි කියන්නත් බැහැ.

      මා කියන්නේ සුචරිතගේ භාෂාව අනුගමනය කරන්න කියන එක නොවේ. හැබැයි ඔහුගේ භාෂාව පොහොසත්. භාෂාවේ දුප්පතුන් විසින් මාධ්‍ය අරක්ගෙන තියන මේ වකවානුවේ, රසවින්දයට වී ඇති වින්නැහිය, මට වඩා ඔබට පෙනෙනවා ඇති. මා සුචරිත ගේ දේශපාලන අදහස් සියල්ලම සමග එකඟ වන කෙනෙක් නොවේ. මොකද මටත් “ස්වාධින” දේශපාලන අදහස් තියනවා. හැබැයි සමහර පසුගාමී “ලාංකික චින්තන” හා සසඳන විට සුචරිත ගව් ගාණක් ඉදිරියෙන්.

      ඔබ ඔය කියන සමහර කණ්ඩායම් ලියන දේවල් මට නම් හරිම විකාරයි. මොකද ඒවායේ කියන දේවල් වල මෙලෝ තේරුමක් එන්නේ නැහැ. සමහරවිට ඔවුනගේ සිතේ දේවල් තියනවා ඇති. මේ වගේ තනි පුද්ගලයන්ට ආවේනික වචන නිපදවූ පමණින්ම අපට භාෂාවක් දියුණු වූවා යයි කියන්න නොහැකියි.

  4. නිකං

    ගම්ලතුන්ගේ යම් යම් ක්‍රියාවන් ගැන පැහැදීමක් නැත්තත් ඔහුගේ දැනුම නම් අවතක්සේරු කරන්න බැහැ.
    ඉන්නකන් ගෝලයන්ට කිවේ ඉගෙනගනිල්ලා මැරෙනකම් කියලා.
    // ඔහු පත්තර වලට ලියන කොලොම්
    මේ ලින්ක් එක තාම තියනවද,අර පොත් සෙට් එකේ නම් මොනවද?

    • නිකං, අපට සමාජයෙන් හා පුද්ගලයන්ගෙන් උකහා ගන්න අවශ්‍ය දේවල් මොනවාද, ඉවත දමන්න අවශ්‍ය දේවල් මොනවාද යන්න තීරණය කිරීමටත්, යම් මුලීක දැණුමක්, ඕනේ නේද? මේවා තීරණය කිරීම ඒකීය පුද්ගලයාටම පවරමි.

      ඒ ලින්කයන් දැන් නැහැ නිකං. පොත් පෙළ නම් “සති සිතු මිණි”, සරසවි ප්‍රකාශකයෝ, 30, ස්ටැන්ලි තිලකරත්න මාවත, නුගේගොඩ.

ඔබගේ අදහස එකතු කරන්න!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s