Monthly Archives: May 2016

සරතුත් ගියා එහෙනම්!


මා කැමති බ්ලොග් ලියපු අය ටික දෙනා මේකෙන් අයින් වී යන වග මා දුටුවේ කලක සිට. සමහරුන්ට අයින් වෙන්න මාත් එන්කරේජ් කර තියනවා. එයට හේතු මෙහි ලියන්න යන්නේ නැහැ. අපේ පෞද්ගලික ජිවිතයේ සාර්ථකත්වය බ්ලොග් ලිවීමට වඩා ගොඩක් වැදගත්. එයිට එහා යමක් මා ලියන්නේ නැහැ.

ඊයේ ප්‍රථම වරට, රාත්‍රිය මයිනස් ගිහින් තියන වග මා දුටුවේ, උදේ මිරිස් ගස් ටික මලානික වග  දැකීමෙන්. කඩා නොගත් මිරිස් සියල්ලම වැඩකට ගන්න බැහැ. මේක හැම අවුරුද්දෙම වෙනවා.

අද මා අල්මාරිය අස්  කරන්න තමා දවසින් වැඩි කොටසක් වැය  කෙරුවේ. රස්නේ කාලේ ඇන්ද  සේරම ඇඳුම් අද සේදුවා. ඒවායින් ගොඩක් එව්වා වේලා  ගන්නත් පුළුවන් වූවා.

මේ අස්  කිරිල්ලේදී මා දැකපු දෙයක් තමා ගිම්හාන හා එයිට පසු සරත් සමයේ නොඇඳපු ඇඳුම් ගොඩක් තියනවා කියන එක. මේවා මා  මිලදී ගත්තුවාම නොවේ. ගොඩක් එව්වා හම්බ වුන දේවල්.

ඒ හම්බ වුන දේවල් අතහැර මා ඇඳ  තියෙන්නේ වැඩිපුරම, මා මිලදී ගත්තු එක දෙක විතරයි. මේ මෑතක් වනතුරු මගේ ඇඳුම් තේරුවේ, මගේ ප්රියාදරවිය. හැබැයි ලඟකදී ඉඳන් මට ඕනි දේවල් මාම ගන්න පටන් ගත්තා.

ලංකාවේ පාසල් යන කාලයේ මට ගොඩක් ඇඳුම් තිබුණේ  නැහැ. සමහර වෙලාවට එය ප්‍රශ්නයක් වුණා. තරුණ කාලයේ වර්ණවත්ව අඳින්න අප හැම දෙනාම කැමති නේ. මං  හිතන්නේ එතැනදී ගැහැණු පිරිමි බේදයක් නැහැ.

අදත් මා අඳින දේවල් ගැන සැලකිලිමත්. අද අල්මාරිය අස්  කරන විට මට තේරුණේ , මට ඕනෙවටත් වඩා ඇඳුම් මට තියනවා කියන එක. ගිය ගිම්හානයේ මේ වගේම මට අනවශ්‍ය යයි තෝරලා චැරිටියට ගිහින් දැමුවා.

අදත් මට අනවශ්‍ය යයි හිතුන ඇඳුම් ටික චැරිටියට දෙන්න වෙන් කෙරුව.

ඉස්සර මට මතකයි කලකින් හමු නොවුණ  කෙනෙක් හදිසියේ දුටුවහම, කතා කරන්න කලින් දෙපතුලේ ඉඳන් ඔලුව දක්වා ස්කෑන් කරනවා. ඉන් පසුව ඇතිවන කතාබහ තීරණය වන්නේ ඒ ස්කෑන් එක අනුව.

මෙය අපගේ පරිණාමයේ එක අවධියක් නිරූපණය කරන්නක්. එනම් අපගේ පෙනුම තමා, අප කවුරුද කියන්නේ. සෙළුවැල්ලෙන් හිටිය අප, ඇඳුම් අඳින්න පටන් ගත්තට පසුව, ඇඳුම් තමා අප කවුරුද කියා පිටස්තර ලෝකයට හෙළි කර දුන්නේ. එයිට කලින් නම් ඇඟේ තියන මයිල් ගාණින් අප කවුරුද කියා වෙනත් අයට සිතා ගන්න හැකි වුණා.

16 Comments

Filed under Nature