Tag Archives: ආහාර පුරුදු

කෑමට යමක්!


දැන් වෙලාව අටයි විස්සට පමණ ඇති. මා පුරවපු වතුර බඳුනේ මයිනෙක් නානවා. කුරුල්ලන් බොහොමයක් රෑට නිදා ගන්න පෙර, නාල යනවා මා දැක තියනවා. හෙට දිනය වඩාත් රත් වෙන වග ප්‍රවුර්ති වල මා දුටුවා.

මිනිසුන්, ජීවිතයෙන් වැඩිකලක් ගත කරන ආහාර පිළියෙළ කිරීම්, මරණයෙන් එහා ජීවිතයට අවශ්‍ය ප්‍රතිපාදන ඉපැයීම් හා දරුවන් ටියුෂන් වලට ගාල් කිරීම් ආදී වශයෙන් අප කරන වැඩ ලයිස්තුවේ බොහොමයකට, මට වෙලාව යොදවන්න අවශ්‍ය නැති නිසා කාලය යම් පමණකින් ඉතිරි වෙනවා.

පෙර කළ මා ලියපු මාතෘකා අතර, ආහාර, සෞඛ්‍යයය හා කෘෂිකර්මයත් ඇති. ලංකාව වැනි රටවල සමහර මිනිසුන් කාබනික ආහාර, පිළිකා වැනි රෝග වලට විශ්වකර්ම ප්‍රතිකාර වැනි දේවල් පුනරුච්චාරණය කරන විට, අද මට ඇති වන්නේ උදාසීන හැඟීමක්. මෙවැනි අඳුරේ ඉන්න කළු බලලුන්ගෙන් ගැලවෙන තාක් කල්, මිනිස් ජීවිතයේ ඉදිරියට යාමක් ගැන අපට සිතන්න නොහැකියි.

සමහර මිනිසුන් ලෝකයේ අනික් අයට ජීවත් වෙන්නට යෝජනා කරන ජීවිතයත්, තමන් ඇත්තට ගෙවන්නට හිතන ජීවිතයත් අතර තියන මහා පරස්පරය තේරුම් ගන්නට හැකි එක කරුණක් තමා, එයාල දරුවන් ලොකු මහත් කරන විදිහ. මා මේ කියන්නේ දරුවන් ඉන්න මිනිසුන් ගැන.

මධ්‍යම පන්තිකයන් ගොඩක් වෙලාවට, තමන්ගේ ජීවිතයට වඩා, දරුවන්ගේ ජීවිතය පියවරක් හෝ දෙකක් ඉදිරියට යාවි කියා බලාපොරොත්තු වෙනවා කියුවොත්, එහි සර්වලෝක සත්‍යයක් යම් පමණකට තියනවා.

කාබණික ආහාර ගැන සිතන්නට කලින්, ලංකාව වැනි රටවල දෙමාපියන් සිතන දෙයක් තමා, දරුවනට අවශ්‍ය මස් මාංශ, පළතුරු, එළවලු යනාදිය වේලක් දෙන්නේ කොහොමද කියන එක. එහෙම තියෙත්දී සමහරුන්, කාබනික කියා කරන මැතිරීම් මට පෙනෙන්න මහා සරදමක් ලෙස.

පසුගියදා මා කියවපු සමීක්ෂණයකට අනුව, ඕස්ට්‍රේලියාවේ සංක්‍රමණිකයන් අතර, අඩු ආදායම් ලාභී රටවලින් සංක්‍රමණය වූ පවුල් වල දරුවන්, වැඩිපුර ස්ථුලතායිතාවයෙන් පෙලෙනවා කියා වාර්තා වුණා.

එතැනදී, දෙමාපියන්ගේ ආහාර තේරීම් ද බලපානවා ඇති.

Advertisements

3 Comments

Filed under Opinion