Tag Archives: ප්‍රතිචක්‍රීකරණය

පිටු පා යන්නට බැරි වග හැඟුණා?


මිනිසාගේ ජීවිතය පසුගිය දශක කිහිපය තුල විශාල ලෙස වෙනස් කරපු එක නිෂ්පාදනයක් තමා ප්ලාස්ටික්. අද අපට ප්ලාස්ටික් නොමැති ජිවිතයක් ගැන සිතා ගන්න නොහැකියි. ඒ වෙනුවට තියන විකල්ප වලින් ප්ලාස්ටික් විස්ථාපනය කරන්න නොහැකි වෙලා තියෙන්නේ, තවම ඒ කිසිවකින් ප්ලාස්ටික් තරම් ඒ තැන ගන්න සමත්ව නොමැති නිසා. එය කාලයේ පුරස්නයක් වෙන්න ඉඩ තියනවා තමා. හැබැයි, එයට තව කාලයක් යාවි.

ප්ලාස්ටික් වලින් වෙනස් වුනේ මිනිසාගේ ජීවිතය පමණක් නොවේ. පරිසරයට, විශේෂයෙන් වනසතුනට, ජල ජිවින්ට හා කුරුල්ලන්ට එයින් වන අනර්ථය ඉතා විශාලයි කියා, දිනෙන් දින වාර්තා වෙනවා. එයිනුත් නරකම කාණ්ඩය වන්නේ, එක වරක් භාවිතා කර ඉවත ලන ප්ලාස්ටික් බෑග් හා දවටුම් වර්ගයි.

මට මතකයි, ලංකාවේ අප පාසල් යනවිට, සිලි-සිලි බෑග් කියන වර්ගය මුලින්ම ආවේ වසර හයේ හතේ ඉගෙන ගන්න විට. ආපු මුල් දිනවල එව්වට සැලකුවේ අද වගේ නොවේ, ටිකක් “ගෞරවයකින්”. ඒ ටික දවසකට පමණයි. අද වෙනකොට සිලි-සිලි බෑග් වලට වෙලා තියන සංගෙදිය අප හැමෝම දන්නවා.

එක වරක් භාවිතා කරන බෑග්, බීම බට හා කෝපි  කෝප්ප ගැන මුළු ලෝකයම අද කතා වෙන කරුණක්. සමහර රටවල් හා තනි තනි කොම්පැණි  මේවා භාවිතයෙන් ඉවත් කර ගනිමින් ඉන්නවා. එක වරක් භාවිතා වන ප්ලාස්ටික් බෑග් ඕස්ට්‍රේලියාවේ සමහර ප්‍රාන්ත වල දැනටම තහනම්. ඒ කැපිටල් ටෙරිටොරිය, තස්මෙනියාව, සවුත් ඕස්ට්‍රේලියාව හා නොර්දර්න් ටෙරිටොරියයි.

එයිට අමතරව ඕස්ට්‍රේලියාවේ විශාලම සිල්ලර වෙළඳාම් ජාල දෙක වන වුල්වර්ත් හා කෝල්ස්, ඔවුන්ගේ කඩ වලින් තනි වරක් භාවිතා කරන, කවුන්ටරයෙන් දෙන පලස්ටික් බෑග් මේ මාසයේ සිට ඉවත් කරන්නට තීරණය කෙරුවා.

මිනිසුන් ගේ පුරුදු හා චර්යා වෙනස් කිරීම් ගැන අප හැමෝම කතා වෙනවනේ. ඉතාම අඩු ආයාසයක් යොදා ඉවත් කරන්න හැකි සමහර චර්යා වෙනස් නොවන්නේ මොකෝ කියන ප්‍රශ්නය අප නිතර කතා කරන දෙයක්. පාරේ කුණු වීසි  කිරීම, කෙල ගැහීම, පොදු දේපොළ වලට හානි කිරීම්, මහා පාරේ විනය  වැනි දේවල් ගැන මා මේ කියන්නේ.

අප දියුණුය කියන සමාජ වලත් තත්වය වෙනසක් නැහැ. දැනට තියන චර්යා වෙනස් කිරීම් වලට ඇවිත් තියෙන්නේ විශාල කාල පරාසයක් තිස්සේ එකම දිශාවකට ගමන් කිරීමෙන්. අර කඩ ජාල දෙක, කවුන්ටරයේ නොමිලයේ දෙන පල්ස්ටික් බෑග් ඉවත් කර, ඒ වෙනුවට කිහිපවතාවක් භාවිතා කරන්න හැකි බෑග් සත 15 ගන්නේ විකුණන්නට පටන් ගැනීම ගැන, තරහා ගිය පාරිභෝගිකයන් ගැන ප්‍රවුර්ති වල හා සමාජ ජාල වල මේ දිනවල අහන්නට දකින්නට ලැබෙනවා.

මෙතැන ඔවුනට තියන විශාලම ප්‍රශ්නය වන්නේ, තමන්ගේ අතින් ශත 15 වැය කිරීම කියා මා සිතනවා (එම අය  කිරීමේ තේරුම ම නම්, මිනිසුන් විසින් එව්වා නිකරුනේ ඉවත දැමීම අඩු කිරීම). පරිසරය, වන ජීවීන්, ජල ජීවීන්, පෘථිවියේ පැවැත්ම ගැන, වෙනදාට හැඟීම් බරව ප්‍රවුර්ති වලට හා සමාජ ජාල වල කතා කරන්නෙත් මේ මිනිසුන්ම මිසක් පිට සක්වල ජීවින් නොවේ.

මෙය ප්ලාස්ටික් වලට හෝ ඕස්ට්‍රේලියාවට පමණක් කොටු වූ පුරස්නයක් නොවේ.

Advertisements

9 Comments

Filed under Australia, Opinion