Tag Archives: සම්බන්දතා

වසන්තයේ මල් පොකුරු නෙළාලා………………….!


ගිය වසරේ සේවාස්ථානයේ වූ වෙනස්කම් නිසා, ගොඩනැගිලි මාරු කිරීමට සිදුවුණා. ඇත්තටම මේ වගේ දේවල් ගණන් ගන්න බැරි අන්දමේ වෙනස්කම් කියාත් කියන්න හැකියි. හැබැයි එයින් වුණ විශාලම පාඩුව ලෙස මා දකින්නේ, මගේ අල්ලපු මේසයේ සිටිය කෙනා ගෙන් ඈත් වීම.

ලෝකයේ කොතරම් මිනිසුන් සිටියත්, අන්තිමට කතාබහක යෙදෙන්නට හැකි කෙනෙකු හමු වන්නේ හරි කලාතුරකින්. අපේ දරුවන්ගේ අධ්‍යාපනය, එයාලගේ තේරීම්, අපේ රැකියා, ඕස්ට්‍රේලියානු දේශපාලනය හා නොයෙකුත් දේ ගැන මා අදහස් හුවමාරු කර ගත්තේ මෙයා සමගයි. රටවල් දෙකක ඉගෙන ගෙන, වෙනම සමාජ ක්‍රම යටතේ හැදී වැඩි සිටියත් අපගේ අදහස් වල පුදුම සමාන කමක් මෙන්ම, වෙනස් බවක් ද තිබුණා. මා හිතන්නේ අපට නොයෙක් දේ ගැන කතා කරන්නට හැකි වුනේ අන්න ඒ නිසා. හැබැයි ඉතින් ලෝකයේ කිසිම දෙයක් සදාකාලික නැහැනේ.

එව්රිඩේ බ්ලොගින් අනවශ්‍යයි කියා මට කෙනෙක් ලියා එවුවා. ඔව්, මා පිලිගන්නවා. පසුගිය දිනවල දිනපතා ලියුවේ ලැබුණ “අන්ප්‍රසිඩන්ටඩ්” විවේකය නිසාත්, අන්තර්ජාලයේ කරක් ගහන කාලය වැඩි වී තිබුණ නිසාත්, මේවා ලියන්නට මහා කාලයක් ගත නොවන නිසාත් ය. හැබැයි මගේ සිංහල කියවීම සීග්‍රයෙන් අඩුවී යන නිසාත්, පරිසරය රත් වන නිසාත්, අන්තර්ජාල කාලය අඩු කරන්නට සිතා සිටින නිසාත් සටහන් ගණන නිකම්ම අඩු වී යාවි.

මොනවා වුවත්, මා “සෙල්ෆ් ඉම්පොස්ඩ් කුඕට” එකක් මසකට පවත්වාගෙන යනවා. මෙය ඉබේම ගොඩ නැගුණ, නමුත් කොම්පටබල් සටහන් ප්‍රමාණයක්. ඒවා ලියවෙන්නේ එක දිගටමද, නැත්නම් කඩින් කඩද කියන එක එතරම් වැදගත් නැහැ. මොනවා වුවත් පසුගිය දිනවල ලියු සටහන් ඒ දිනවල නොලියුවා නම්, එලෙසම අනාගතයේ නොලියවෙනු ඇති. බ්ලොග් සටහන් වල තියන අද්විතීය බවත් එයමයි.

අන්තර්ජාලය ජාලය කියුවහම මට මතක් වුණේ, ටයිම් සඟරාවට මගේ දීර්ග කාලින දායකත්වය ලබන මාසයේ අවසන් වෙනවා. එය දීර්ග කර ගැනීමට එවන ලද ආරාධනා මා කුණු බක්කියට දැමුවා. කලින් ලියා ඇති පරිදි, මේ තිරයේ කියවනවාට වඩා මා කඩදාසියේ කියවීමට කැමතියි. එහෙම දෙයක් ඕනෙම තැනක් ගෙනයන්නත්, කියවා නවත්තපු තැනින් පසුදාක යලිත් පටන් ගන්නත් ලෙහෙසියි.

නමුත් මේ සඟරාව තව දුරටත් මිලදී ගන්න අදහස මා අතහැර දැමුවේ හේතු කිහිපයක් නිසා. ඒවා විස්තර කිරීම අනවශ්‍යයි. අපේ ජිවිත වලත් සංක්‍රාන්ති සමයකට එළඹ තියනවා කියා මට සිතෙනවා.

දැන්, මා මුලින් ලියපු කරුණට ආවොත්, ලෝකයේ බිලියන ගණන් මිනිසුන් සිටියාට, ඇත්තටම කතාබහකට හෝ කම්පැටිබල් මිනිසුන් හමු වන්නේ අතලොස්සක් නේ. එතකොට අපගේ ජිවිතයේ (ලෝකයේ බහුතරයකට) මුහුණ දීමට සිදුවන ප්‍රධාන ප්‍රශ්නය කුමක්ද කියා ඔබ නිකමට සිතුවාද?

ඇමෙරිකානු සමාජයේ සංයුතියේ ඇතිවී තිබෙන වෙනස්කමක් ගැන ලියා තිබුන ටයිම් ලිපියක තිබුණේ, උසස් අධ්‍යාපනය (College-educated) ඇමෙරිකානු කාන්තාවන් මුහුණ දෙන ප්‍රධාන ප්‍රශ්නය නම්, හොඳය කියල සිතෙන පිරිමින් (decent guys) සියල්ලම තෝරාගෙන අවසන් කියා ඇතිවන සිතිවිල්ල.

පසුගිය දශක දෙක තුන තුල උසස් අධ්‍යාපනය ලබන කාන්තාවන්ගේ ප්‍රමාණය, පිරිමින්ට සාපේක්ෂව විශාල ලෙස ඉහල ගිහින් තියන තත්වයක් තුල අලුත් සංසිද්දියක් සමාජයේ වර්ධනය වී තියන වගයි මේ සටහන කියන්නේ. එය නම්; “the man deficit”.

හිඟයවල් අපට අමුතු දේවල් නොවේනේ. අය-වැය අතිරික්තයක් ලබා තිබුණ පරිසරයක බලයට ආපු පසුගිය කම්කරු රජය, එය විශාල හිඟයක් දක්වා වර්ධනය කිරීමටත් වඩා, හිටපු විපක්ෂ නායක හා වර්තමාන අගමැති ටෝනිගේ ප්‍රධාන විවේචනය වුණේ, අපට තියෙන්නේ විශ්වාසයේ හිඟයක් කියා. එයට කම්කරු පක්ෂ ආණ්ඩුව සමයේ කරපු අනා ගැනීම් හේතු වූවා. අපගේ පෞද්ගලික ජිවිතයේද විශ්වාසයේ හිඟය තමා ප්‍රධාන ප්‍රශ්නයක් වන්නේ.

ටෝනිගේ රජයද අද “අතිරික්ත” ගැන කතා කරනවා අඩුයි. ඒ වගේම අර විශ්වාසය හිඟකම නම් එයාලටත් අදාළයි. මේ සතියේ දී ඕස්ට්‍රේලියන් පත්තරේට ඔපිනියන් කොලමක් ලියපු කෙනෙක් මතක් කර තිබුණේ ටෝනිගේ ප්‍රධාන විශ්වාසයක් වන “the oppositions do not win elections, the government lose them” කියන එක ටෝනිගේ රජයටත් අදාළ වෙන්න හොඳටම ඉඩ තියනවා කියල.

මේක මා කලින් ලියල ඇති, කොන්සර්වේටිව්වාදීන් ගෝලීය උෂ්ණත්වය යාම ගැන ප්‍රසිද්දියේ සැක පහල කරනවා. නමුත් ඊයේ ආගමන ඇමති අර පැසිපික් දුපත් වල ජල මට්ටම ඉහල යාම ගැන කරපු නරක විහිළුවට අදාලව කෙනෙක් ට්විටර් පණිවුඩයක ලියා තිබුණා වගේ (Stephen @TheAviator1992 Worst part of #boomgate is that it shows Abbott and Dutton know climate change is real, but don’t care. They find it funny. #auspol 6:16 PM – 11 Sep 2015), මොවුන් මේවා (ගෝලීය උෂ්ණත්වය ඉහල යාම) ඇත්තටම අවිස්වාස කරනවා නොවේ. ඇමෙරිකාවේ තත්වය පවා වෙනස් නැහැ. උතුරු අර්ධගෝලයේ මතුවන ගොඩබිම් වල තියන සම්පත් අයිති කර ගැනීම ගැන, මිලිටරි හැදීම් වලට එයාලත් එකඟයි.

ඇමෙරිකානු කතාවට යලි ගියොත්, වසර 2012 දී පිරිමින්ට වඩා 34% ක් කාන්තාවන් උසස් අධ්‍යාපනය ලබා තියනවා. ඇමෙරිකානු අධ්‍යාපන දෙපාර්තමේන්තු ගණන් බැලීම් වලට අනුව වසර 2023 වන විට කාන්තා උපාධිධාරීන්ගේ ගණන පිරිමින්ට වඩා 47% කින් ඉහල යනු ඇති.

දැන් මේක විශාල ප්‍රශ්නයක් නොවේ. නමුත් මේ ගැන තව දුරටත් ලියන සටහන කියන්නේ විවාහයේදී racism වලට වඩා classism බලපාන වග. එනම් වෙනස් සමාජ-ආර්ථික කොට්ටාශ අතර අන්තර් විවාහ අඩු වගයි. එතැනදී තෝරා ගැනීම් වලදී සීමාකමකට මුහුණ දෙන්නේ පිරිමි පක්ෂය නොවේ. මේ කියන්නේ ඇමෙරිකානු සමාජය ගැන.

විවාහය කියන දෙයත් අද වෙනස්ව අර්ථකථනය කෙරෙනවනේ. අවුරුදු දහස් ගණනක් තිබුණ සංකල්පයක් වෙනස් කිරීම ලෙහෙසි නැහැ. ඒ වගේම අවුරුදු දහස් ගණනක් අපගේ සමාජයේ තිබුණ වෙනස් අන්දමේ බැඳීම් පිළිනොගෙන හරින්නට ද නොහැකියි. මේ කියන්නේ අලුතින් ඇතිවුන දෙයක් පිළිගන්න කියල නොවේ, කලින් තිබුණ නමුත් සමාජයට හෙළිකිරීමට නොහැකි වුණ, සම්බන්දතා වලටත් සම අවස්ථාවක් දෙන්න කියන එකයි. විවාහය ගැන හෝ වෙනත් මිනිස් සබඳතා කෙරෙහි ආගමික බැඳීම් වලින් නොබලන මා එවැනි ඉඩදිමකට එකඟයි. සමාජයේ බහුතරයක් එකඟ ද කියන එක තාම පැහැදිලි නැහැ.

දැන් දෙදෙනෙකුට දීර්ග කාලයක් එකම නිවසක ගත කරන්න හැකිය කියන එක සත්‍ය වෙන්න තියන හැකියාව හරිම අඩුයි. කියනවා නම්, එහෙම කොම්පැටිබල් කම් වලට වඩා, අප අතර වෙනස්කම් වැඩියි. මෙයට තවත් බාහිර බලපෑම්, එනම් දෙමාපියන්, නැකත්, හඳහන්, නෑදෑයන් යනාදිය එකතු වුණොත් තත්වය කොහොමද? අනික දෙදෙනෙකු, මිතුරු වනවා කියන එකත්, බැඳීමකට එකඟ වනවා කියන එකත් සහමුලින්ම වෙනස්.

මෙතැනදී අප බොහොමයක් සිතන all or nothing කියන සංකල්පය හරිම අනර්ථතාකමියි. එය පක්ෂ වලටත් අනර්ථකාමි මිසක් හොඳ සංකල්පයක් නොවේ. දෙයක් වෙනුවෙන් පෙනී සිටීම, සටන් කිරීම හොඳ දෙයක් (වගේම නරක දෙයක් වෙන්නත් හැකියි). නමුත් අවශ්‍ය අවස්ථාවලදී නම්‍ය වීම හොඳ ගුණාංගයක්. ඒ කියන්නේ පතෝල වැල් වගේ වෙනවා කියන එකම නොවේ. මාත් පෙරකළ සිතුවේ all or nothing කියල තමා. අද වෙනස් වී ඇත්තේ මොකද? ලෝකයේ බොහෝ දෙනාට වඩා, වාසනාවන්ත මිනිසෙකු කියා කලිනුත් ලියා තියෙන්නේ නිකම් නොවේ.

අපේ දරුවනුත් දැන් ලොකු මහත් වෙමින් යනවා. අප එයාලගේ ජිවිතයේ කරන තේරීම් වලට අතපොවන එකෙනුත් තවත් ඈත් වෙනවා. ඔවුනගේ එක තේරීමකට නම් අප (බිරිඳ හා මා) අතපොවන්න කිසිසේත් කල්පනා කරන්නේ නැහැ. එනම් ජිවිතයට සහකකරුවෙක් (මේකත් අද ලියන්නට අමාරුයි. ඉංගිරිසියෙන් “පාට්නර්” කියල කියන විට එහි ලිංග බේදයක් නැහැ) තෝරාගැනීමේදී හෝ තෝරා නොගන්නට තීරණය කිරීමේදී, අත පොවන්න නම් කිසිම බලාපොරොත්තුවක් නැහැ.

(මෙය කියවන්ට නොසිතෙන අප්‍රබංශ ගණයට වැටෙන සටහනක් වෙන්න ඉඩ තියනවා. නමුත් වෙන විදිහකට ලියන්නට බැහැ).

පසු වදන
හිටපු අගමැතිණිය ජුලියා ගිලාර්ඩ් කරපු විශාල “වරදක්” තමා මැතිවරණය දිනන්නට පෙර, මගේ අනාගත රජයක් යටතේ කාබන් බද්දක් පැන නොවනු ඇතැයි කියා, ආණ්ඩුවක් පිහිටවපු පසුව, එවැනි බද්දක් ගෙන ඒම. එයින් පසුව ඇයට ජනතාව දක්වපු සෘණ ප්‍රතිචාරයෙන් ගොඩ එන්නට ඇයට කිසි කලෙක නොහැකි වුණා. මෙතැනදී බද්දක් ගෙන ඒම නොවේ ප්‍රශ්නය වූවේ. යමක් පටන් ගන්නට පෙර දෙදෙනෙකු අතර ඇතිවන මෙවැනි අන්‍යෝන්‍ය එකඟතා (කොතරම් කුඩා අවකාශයක හෝ කොතරම් කුඩා එකඟතා වුවත්), පාර්ශව දෙකේම එකඟතාවයකින්/කැමැත්තකින් තොරව බිඳ දැමීම සුදුසු දෙයක් නොවේ.

7 Comments

Filed under Opinion